Her ay DLG test merkezinden alınan ölçüm sonuçlarıyla profesyonel bir traktör testimiz oluyor. Bu kesinlikle yüksek standart oluyor. Öte yandan, Kuzey Avrupa'dan yapılan bu karşılaştırma, fan hızlarını, yağ sıcaklıklarını veya AdBlue tüketimini kaydetmeden mobil PTO freni üzerinde yapılan ölçümlerle yapılan bir saha testidir. Bununla birlikte, doğrudan karşılaştırmanın bilgilendirici olduğunu düşünüyoruz ve sonuçları sizden saklamak istemiyoruz; puanların üçte ikisi ölçüm sonuçlarına değil, test uzmanlarının pratik kullanımdaki değerlendirmelerine dayanıyor.
DLG sonucu yok ama testler yine de heyecan verici
Puanlama iki bölümden oluşuyor. Teknik noktalar, dizel tüketimi veya dönüş çapı gibi ölçülen değerlere dayanıyor. Pratik noktalar ise dokuz test sürücüsünün değerlendirme formlarından gelen sürüş özellikleri, yol tutuşu gibi konuları içeriyor.Operasyon gibi konularda her bir traktör için maksimum 1.000 puan elde edilebiliyor. 300 teknik puan, 600 pratik puan ve GPS ve Isobus için ilave 100 puan dahil ediliyor. Grafikteki sayılar, bireysel puanların toplamından farklı olacak şekilde yuvarlanıyor.
Traktörlerin performansları
Grafik, traktörlerin maksimum motor gücünde ve en yüksek torkta, PTO frenindeki performans ölçümleri sırasında kaydedilen spesifik dizel tüketimini gösteriyor. Ancak ölçümlerde AdBlue tüketimi kaydedilmedi. New Holland ve Claas'taki FPT motorları en ekonomik olanlardır ve onları Deutz takip ediyor. John Deere ve Valtra terazinin diğer ucunda. Ancak motor-şanzıman koordinasyonunun etkisinin ne kadar büyük olduğu da ortaya çıkıyor. John Deere sabit durumdayken oldukça sessiz oluyor.
Traktör ekonomileri değerlendiriliyor
Kırmızı sütunlar, üreticinin broşürde belirttiği motor performansını gösteriyor (artı gerekirse sarı renkle destek). Siyah sütunlar testte ölçülen PTO gücünü, gri sütunlar ise ölçülen çekme gücünü gösteriyor. Sonuçları değerlendirirken, mutlak performansla ilgili değil, vaat edilen motor gücünün ne kadarının ilgili test adayının saplamalarına veya tekerleklerine ulaştığıyla ilgiliydi.
Test adaylarının güçleri
Altı silindirli test adaylarının silindir hacmi 6,1 l (Deutz-Fahr) ile 7,4 l (MF ve Valtra) arasındadır. Broşüre göre takviye olmadan maksimum performans 275 bg (John Deere) ile 313 bg (McCormick) arasındadır. Artışı hesaba katarsanız John Deere'ın hala 301 bg gücü bulunuyor. Ancak PTO ve çekiş gücü ölçülürken mutlak değerlerden ziyade, broşürde vaat edilen motor gücünün gerçekte tekerleklere ulaşan oldukça ilgi çekiciydi. Bu, Deutz-Fahr'daki motorun çok yükseğe ayarlandığını, motor gücünün %97,5'inin PTO'ya ulaştığını gösteriyor. Claas burada %91'in biraz altında en düşük değeri verdi, ancak kesinlikle yeşil alanda yer alıyor - özellikle Axion'un motor gücünün %83,6'sı ile çekiş gücü açısından ilk sırada yer alması nedeniyle. Bu disiplinde MF %76'nın biraz altında olarak en altta yer alıyor.
Yakıt tüketimi PTO şaft ölçümleri sırasında belirlendi. (Ölçülmeyen) AdBlue tüketimi dikkate alınmazsa, New Holland ve Claas'taki FPT motoru sırasıyla 215 ve 216 g/kWh ile en ekonomik motor. Bunların hemen ardından Deutz motor (221 g/kWh) geliyor. John Deere ve Valtra ise ölçeğin diğer ucunu oluşturuyor: 235 g/kWh ile tüketim her ikisi için de neredeyse %10 daha yüksek. Maksimum torktaki tüketim tablosu oldukça benzer. Ancak aynı zamanda şanzımanın etkisinin ve motorla koordinasyonunun ne kadar büyük olduğu da ortaya çıkıyor. Bunun bir örneği John Deere'dir: Sabit PTO ölçümü söz konusu olduğunda en ekonomik model oluyor. Bu karşılaştırma için (tablo: “Ulaşım: En hızlı kim?”), testçiler yaklaşık 20 ton ağırlığındaki bir römorkla yaklaşık 14 km uzunluğunda bir test rotası sürdüler. John Deere tur başına ortalama 9,7 litre dizel tüketirken, New Holland sadece biraz daha fazla (9,8 litre) yakıt tüketiyordu. Massey Ferguson için 11,8 l ve Valtra için 11,3 l ile tüketim önemli ölçüde daha yüksekti. New Holland aynı zamanda rotayı en hızlı kat eden, MF ise en uzun mesafeyi kat eden araç oldu.
Tüketim farklılıkları
Fendt 728 Vario hariç, test grubu bu yedi adayla tamamlandı. AGCO hem MF 8S'yi hem de Valtra Q'yu getirirken, CNH'de yalnızca New Holland T7 var. Case IH Puma 260 ve Steyr Absolut 280 aynı platformu temel aldığından bu karşılaştırmaya dahil edilmedi.
TEST ADAYLARI
Claas Axion 870: Axion 800'ün ikinci nesli 2013'ten bu yana bu haliyle piyasada bulunuyor ancak Cemos sürücü destek sistemi gibi çeşitli güncellemeler de yapıldı. Bu testte bu kadar başarılı olması konseptin işe yaradığını gösteriyor. Axion 870 sağlam bir his veriyor.
Deutz-Fahr 8280: Marka, 2020'de 8280 TTV modelini tanıttı. Claas Industrietechnik ile ortaklaşa geliştirilen sürekli değişken şanzıman sayesinde 60 km/saat'e kadar hızlara ulaşabilir. 6.1 litrelik Deutz motorla ilgili yeni detaylar ortaya çıktı. Ancak konu kabine geldiğinde geliştirme durma noktasına geldi.
John Deere 6R 250: John Deere 6R 250'yi 2017 yılında tanıttı. Model oldukça kompakt hissettiriyor ve kıyaslandığında en hafif olanıdır. En son güncellemede artık CommandCenter G5+, yeni Ultimate koltuk ve Apple Carplay vb. özellikli dokunmatik ekranlı radyo yer alıyor.
Massey Ferguson 8S.285: Massey Ferguson, 2021'de 8S ile tamamen yeni nesil kabinleri tanıttı. Kabin, şimdiye kadarki en büyük kabinlerden biri. Yüksek puan sağlıyor. Motor, vites kutusu, vinç ve hidrolikler büyük ölçüde Valtra Q serisiyle aynı.
McCormick X8.631: McCormick'in X8'i test grubundaki en güçlü ve en büyüğüdür. Ancak hem ölçüm hem de kullanım açısından en az puanı kabin alıyor.
New Holland T7.300: Dışarıdan bakıldığında T7.300 eski modellerden pek farklı değil. Ancak merdiven ve kabin yeni ve kalitelidir. Ayrıca vites kutusunda da düzgünlüğü önemli ölçüde artıran değişiklikler var. Her şeyden önce çalışma konsepti Case IH/Steyr'den farklıdır.
Valtra Q285: 2022 yılında Valtra yenisini tanıttı Q serisi. Massey Ferguson'un 8S'sinde olduğu gibi, ünlü AGCO Power motor, Fendt'in ML Vario şanzımanıyla eşleştirildi. Kabin, ön aks süspansiyonu, çalışma konsepti vb. MF ve Valtra için kişiye özeldir.
Yedi test traktörünün dört farklı şanzımanı bulunuyor. Claas, John Deere ve McCormick; ZF Terramatic'e güveniyor; New Holland ise otomatik olarak değişen dört sürüş aralığına sahip CNH şanzımana sahip. Deutz-Fahr, Claas Industrietechnik ile birlikte geliştirilen ve otomatik olarak değişen iki gruba sahip bir şanzımana sahiptir. Tıpkı AGCO'nun MF ve Valtra'daki ML Vario'su gibi, hidrostatik olarak geriye doğru hareket ediyor, ancak Vario'da sürüş menzilini yine de manuel olarak değiştirmeniz gerekiyor. Tüm şanzımanlarda en azından hız sabitleyici bulunur ve John Deere CommandPro versiyonunu sağladığından yalnızca McCormick'te aktif durma bulunmuyor. Gaz pedalının dozajı söz konusu olduğunda Claas, Deutz-Fahr, John Deere ve McCormick pozitif çıkarken Massey Ferguson, New Holland ve Valtra'nın burada hala potansiyeli oluyor. Tüm test adaylarının sol tarafında bir vites kolu bulunuyor. Claas, MF, New Holland, Valtra’da el freni mevcut. Deutz-Fahr, New Holland, John Deere otomatik çalışma sistemi bulunuyor. Öte yandan kilitleme kolları (Claas, Deutz-Fahr, MF) artık güncel değil, çünkü sağa doğru yön değişikliği yalnızca soldaki kolun orta konumda olması durumunda mümkün oluyor. Aynı şekilde gaz pedalı ile kol arasında geçiş yapmak da kolay olmalı. John Deere, MF ve New Holland bunu en iyi şekilde başardılar. Claas'ta vites değiştirmeniz gerekiyor ve Deutz-Fahr'ın uygun bir sürüş kolu modu yok ancak geri vites için bir değişiklik zaten duyuruldu.
Şanzıman yapıları değişkenlik gösteriyor
Kaldırma bağlantısının görünümü New Holland'daki test uzmanlarını hoş bir şekilde şaşırttı, ancak MF ve Valtra'da bağlantı noktalarının görünümü ortalamanın altında.
Vinç ve hidrolik
Test için, 14,3 km uzunluğundaki bir test rotası, 20,5 tonluk Krampe damper ile maksimum 40 km/saat hızla birkaç kez kat edildi. John Deere tur başına ortalama 9,7 litre dizel tüketirken, New Holland sadece biraz daha fazla (9,8 litre) yakıt tüketiyordu. Tüketim 11,3 l ile Valtra ve 11,8 l ile MF için daha yüksekti. New Holland rotayı ekonomik olarak kat etmenin yanı sıra en hızlısı olurken, Massey Ferguson en uzun süre seyahat eden ve en çok dizel kullanan isim oldu. Ayrıca basınçlı hava bağlantıları yaklaşık 1,90 m yüksekliktedir. Claas, MF ve Valtra dışındaki tüm üreticiler hidrolik yan stabilizatörler tedarik ediyordu. Test uzmanları bu ek ekipmanı ağır makinelerle, hatta belki de yokuşlarda çalışan herkese tavsiye ediyor. Ancak: Sürücülerin teknolojiyi bilmesi gerekiyor.
En hızlı traktör değerlendiriliyor
Deutz-Fahr ve Massey Ferguson 13 metreden biraz fazla dönüş mesafesine sahip. McCormick’te ise bu oran daha büyük tekerlek boyutlarıyla neredeyse 3 metre daha fazla oluyor. Yağ pompalı ekipmanlar söz konusu olduğunda yalnızca New Holland, isteğe bağlı maksimum 170 l/dak'lık bir kapasite sunuyor. Diğer tüm üreticiler yaklaşık 200 l/dak akış hızına sahip eksenel pistonlu pompalar tedarik edebiliyor. Çıkarılabilecek maksimum yağ miktarında da farklılıklar da bulunuyor: New Holland için bu sadece 51 l, diğerleri için ise 75 l (Valtra) ve hatta 90 l (Deutz-Fahr) arasında. Yalnızca Deutz-Fahr, MF ve Valtra'nın ayrı bir yağ kaynağı var. John Deere hidrolik alanında hala en fazla puanı alıyor. Ekran çok net, ayar seçenekleri karmaşık ve kullanımı sezgisel.
Çeviklik konusunda en memnun edici hangi model?
Buna arkadaki bağlantıların konumu ve kullanımı da ekleniyor. Örneğin John Deere'da şunlar vardır: Örneğin, beş valften dördüne üst bağlantının solundan kolayca erişilebilirken McCormick'te bu konumda yalnızca iki valf bulunduruyor. Ayrıca McCormick ve Deutz-Fahr'ın bağlantılarında basınç tahliye kolları da yer alıyor. New Holland dikkat çekici bir detay sunuyor: Kontrol kollarındaki LED'ler doluluk durumuna göre renk değiştiriyor. Bu, sürücünün görevini çok daha kolay hale getiriyor.
Yağ ve hidrolik bağlantılar
Bu da bizi test traktörünün kabinine bakmaya sürüklüyor. Burada MF'nin kabini, boyutu, görünürlüğü ve aşağıdakiler gibi pek çok detay ile kazanıyor: Buradaki alan biraz daha küçük olmasına rağmen Valtra da onu yakından takip ediyor. Hepsinden önemlisi, Valtra'nın ses seviyesi 72,4 dB(A) ile en yüksek seviye olarak kaydediliyor. John Deere’nin kabini ise ilk üçe giriyor. Ancak New Holland sadece 65,5 dB(A) ile en sessiz kabin olarak öne çıkıyor. Deutz-Fahr ve McCormick ise bu kategoride puan alamıyor. John Deere, Valtra ve Massey Ferguson'un iyi bir A-spar ekranı yer alıyor. Öte yandan Deutz-Fahr, McCormick ve Claas, bazen direksiyon simidinin kapladığı geleneksel bir gösterge paneline güveniyorlar. New Holland burada direksiyon simidinde opsiyonel “CenterView” ekranını da sunuyor. Ancak test uzmanları, günlük hayatta pek pratik olmadığı için buna karşı çıkıyor. Bu sınıftaki tüm traktörler geniş bir dokunmatik ekranla donatıldı ve çoğu zaman ikinci bir seçenek bile mevcut. Deutz-Fahr ise 8280 TTV'yi opsiyonel olarak monitörüz olarak sunuyor. Menüde gezinme vb. söz konusu olduğunda Valtra ve John Deere en iyi işi yapıyor. Ayrıca önyükleme süresi burada en kısaydı ve dokunmatik işlem pratikti. MF, Valtra ile büyük ölçüde aynı bileşenlere ve benzer yazılımlara sahip olmasına rağmen menü yapısı daha karmaşıktır. Deutz-Fahr ve Claas bu disiplinde geride kalıyor, bunun başlıca nedeni uzun yükleme süreleri (bugün Claas'a göre değiştirildi) ve daha karmaşık menü yapısı oluyor.
Ses ve kabin karşılaştırması
Valtra her yönden en iyi görüşü sunuyor. Toplamda 24 m çapındaki dairesel alanın %70,7'si görüş açısını destekliyor. New Holland için bu yalnızca %58,4'tür. John Deere’da ise %60,0.
Çok yönlü görüş mesafesinde karşılaştırma
Claas Axion 870: Claas'ta sürücü koltuğundan dairesel alanın %62,5'i görülebiliyor. Dar A sütunları ve alçak terminal konumu sayesinde ön görüş (%69,2) arka tarafa (%55,8) göre çok daha iyidir.
Deutz-Fahr 8280: Görüş açısından %63,4 ile Deutz-Fahr üçüncü sırada yer alıyor. Bunun nedeni arka görüş mesafesinin iyi, ön görüş açısının ise ortalamanın altında olması.
John Deere 6R 250: Dairesel alanın %60'ı ile John Deere'ın hem ön hem de arka görüş açısı ortalamanın altındadır.
Massey Ferguson 8S.285: Dar kaput ve büyük ön cam sayesinde Massey Ferguson'da görüş mesafesi iyidir. Hatta ikinci ekranı hariç tutarsanız 8S %65 ile ikinci sırada yer alıyor.
New Holland T7.300: Yüksek terminal, nispeten yüksek kaput ve zayıf arka görüş alanı, New Holland'ın dairesel alanının yalnızca %58,4'ünü görebileceğiniz anlamına gelir.
McCormickMcCormick X8.631: McCormick'in oturduğu yerden dairesel alanın %61'i görülebiliyor. Bunun nedeni büyük kaput ve kalın B sütunlarıdır. Sınırlı yukarı yönlü görünüm burada dikkate alınmaz.
Valtra Q285: %70,7'lik dairesel alan görünürlüğü ile Valtra bu disiplinde kazanıyor. Bunun nedenleri nispeten küçük başlık, alçak konumlu terminal ve kompakt kol dayanağı oluyor.
Çekme kuvvetleri Finlandiya test enstitüsü Oy Testmill Ltd. tarafından belirlendi. Bir tren kantarı ve Danimarkalı ithalatçı Scantruck'tan temin edilen 25 tonluk Komatsu tekerlekli yükleyici kullanılarak frenli kamyonet olarak ölçüldü. PTO gücü ve görüş alanı ölçümleri; taşıma ve çalıştırma, pulluklar, tırmıklar, damperli kamyonları kapsayan çeşitli ekipmanlar ile pratik kullanımda değerlendirildi. Arazi için çiftçiler Finn ve Poul Bräuner'e, ekipmanlar için ise üreticiler Kverneland, He-Va, Pöttinger, Kuhn, Ovlac, Väderstad, Multiva, Krampe, Joskin ve Grimme'ye katkılarından dolayı teşekkürler.
Çekme kuvveti çekişmeli geçti
Valtra Q Serisi pnömatik ön aks ve kabin süspansiyonu yolda mükemmel konfor sağladı. Ancak Claas Axion'un dört noktalı kabin süspansiyonu da sahada etkileyiciydi. Genel olarak John Deere ayrıca yolda hacim, süspansiyon konforu ve motor-şanzıman koordinasyonu açısından en iyi genel paketi sunuyor. Öte yandan Valtra bu konuda daha az başarılı; yolda sürüş sırasında dizel tüketimi önemli ölçüde daha yüksek. Yol sürüşü iyileştirmesi en iyi MF’te yer alıyor. New Holland T7.300 yolların en hızlısıydı ve neredeyse en düşük yakıt tüketimine sahipti. Ancak burada süspansiyon konforu hiç tatmin edici değildi. New Holland'a göre üretim öncesi traktörde Panhard çubuğunun yataklanmasıyla ilgili bir sorun var.
Süspansiyon konforu farklılık sunuyor
Bu dersteki önemli bir konu yüktür. Örneğin Claas, John Deere ve New Holland'ın izin verilen toplam ağırlığı 16 ton yerine yalnızca 15'tir. Test makinelerinin çalışma ağırlığını çıkarırsanız, Claas'ın yalnızca 4.280 kg, New Holland'ın ise yalnızca 4.720 kg taşıma kapasitesi vardır. Ancak yüksek ağırlığı nedeniyle McCormick, izin verilen toplam ağırlığın 16 ton olmasına rağmen 4,6 tondan daha az bir taşıma kapasitesine sahiptir. Valtra ve MF ise 5.960 kg ve 5.700 kg ile puan alabiliyor. Dönüş daireleri hala yetersiz: Massey Ferguson, 305 cm'lik dingil mesafesine rağmen 13,35 m'de neredeyse Deutz Fahr 292 cm dingil mesafesi ve büyük tekerleklerle 13,27 m kadar manevra kabiliyetine sahip. 14,80 m yüksekliğiyle John Deere, yalnızca 290 cm dingil mesafesine sahip olmasına rağmen daha fazla alana ihtiyaç duyuyor. Öte yandan McCormick 16,09 m ile farklı bir boyutta yer aldı. Elbette bu ölöümde tekerlek boyutunun da etkisi bulunuyor: MF'nin yalnızca 154 cm yüksekliğinde ön tekerlekleri varken McCormick'in lastikleri 170 cm yüksekliğindeydi. McCormick aynı zamanda 2,15 m yüksekliğinde arka tekerleklerle donatılabilen tek modeldi. Diğer tüm modeller ise maksimum 2,05 m yüksekliğinde lastiklere izin veriyor.
Yük ve dönüş dairesi
Valtra Q Serisi pnömatik ön aks ve kabin süspansiyonu yolda mükemmel konfor sağladı. Ancak Claas Axion'un dört noktalı kabin süspansiyonu da sahada etkileyiciydi. Genel olarak John Deere ayrıca yolda hacim, süspansiyon konforu ve motor-şanzıman koordinasyonu açısından en iyi genel paketi sunuyor. Öte yandan Valtra bu konuda daha az başarılı; yolda sürüş sırasında dizel tüketimi önemli ölçüde daha yüksek. Yol sürüşü iyileştirmesi en iyi MF’te yer alıyor. New Holland T7.300 yolların en hızlısıydı ve neredeyse en düşük yakıt tüketimine sahipti. Ancak burada süspansiyon konforu hiç tatmin edici değildi. New Holland'a göre üretim öncesi traktörde Panhard çubuğunun yataklanmasıyla ilgili bir sorun var.
Süspansiyon konforu farklılık sunuyor
Test sonuçlarının yer aldığı grafiğe bakarsanız, John Deere 6R 250 toplam 1.000 puan üzerinden 788 puanla testin galibi oluyor. Claas Axion 870, 784 puanla neredeyse aynı seviyede. Ancak New Holland T7.300 (766 puan) ve Valtra Q285 (761 puan). Massey Ferguson 8S.285, 741 puanla beşinci sırada yer alıyor ve bu nedenle Deutz-Fahr 8280 (703 puan) ve McCormick X8.631'in (639 puan) önünde yer alıyor. Liste fiyatları arasındaki farklar da benzer şekilde büyük: 296.000 Euro'nun altında (KDV'siz test ekipmanlarındaki tüm fiyatlar), MF 8S.285 en ucuzuyken, Axion 870'in fiyatı neredeyse 365.000 Euro. Ancak Claas'a göre farklı indirim yapıları mevcut, dolayısıyla uygulamadaki farklılıklar önemli ölçüde daha az.
Çözüm
Testçiler "ideal" traktörlerini bir araya getirselerdi, kabini MF'den, yol tutuşu ve ekranı Valtra'dan ve motoru New Holland'dan (ve Claas'tan) olurdu. Bunlara ek olarak Claas'ın çekiş verimliliği, Deutz-Fahr'ın çevikliği ve McCormick'in tekerlek boyutu ve performansı da dikkat çekiyor. John Deere birçok açıdan ideallere çok yaklaşıyor, en gelişmiş yazılıma ve en iyi iç mekana sahip; bu nedenle genel olarak testi kazanıyor.
Test ekibinin değerlendirmesi tüm modellerin en iyi yanlarını ortaya çıkıyor