Dryland'den pamuğa uzanan yolculuk devam ediyor

1981'den bu yana Armstrong ailesi tarımda

1981 yılından bu yana Comet kasabası yakınında faaliyet gösterdiklerini kaydeden Ross Armstrong, oğulları John ve Xander ile toplam 6.000 hektardan fazla kurak arazide tarım yaptıklarını söylüyor. Güney yarım kürede buğday ekimi Nisan sonunda başlıyor. Bölgeye yılda ortalama 600 milimetre yağmur yağmasına rağmen, yağış genellikle kısa bir süre içinde ilkbaharda ve genellikle nisan ayında düşüyor. Yağışın ardından Armstrong ailesi de haftalarca tarlada çalışıyor. John Armstrong ekibiyle birlikte bir John Deere 9RX 570 ve Horsch Wert'ten 18 metre genişliğinde Sprinter NT’yi kullanıyor. Çalışma 17 m3 tohum vagonuyla tamamlandı ve buğday tohumlarıyla dolduruldu. Ekim oranlarında 40 kg/ha'dan biri yeterlidir. En az 12 ton tohum için 300 hektar alan tarım alanı gerekiyor.

Günde 250 hektar buğday hasat ediliyor

Bu güçlü teknolojinin Almanya ve Avustralya gibi ülkeler için nasıl tasarlandığını görebilirsiniz taşıma genişliği neredeyse 6 metre olup Horsch Wert Sprinter NT, Alman yollarında hiçbir şey işe yaramıyor. Ekipman, maksimum dayanıklılık sağlamak için özel karbür plakalarla donatıldı. Ekim derinliğinin 5 santimetreden fazla olması hayret veriyor. Ancak tohumların filizlenebilmesi için her zaman bir "su bağlantısının" olması Armstrong'lar için önemlidir.

Tarlanın kenarındaki tampon depolama alanı olan “Ana Silo” 200 ton kapasiteli ve kamyonlar 75 tona kadar yükleme yapsalar bile tek seferde kolaylıkla yükleyebiliyor.

Suyla hayat bulan toprak, üretimin temelini oluşturuyor

Toprak işlemede anahtar kelime su: Yıllar süren toprak işlemesiz tarımın ardından çiftçiler, dirençli yabani otlar ve su sızmasıyla giderek daha fazla sorun yaşamaya başladı. Bu nedenle şirket, gelecekte dirençli yabani otlarla mücadelede kullanılacak olan Horsch'un yalnızca 18 metre genişliğindeki transformatör çapasına yatırım yapmakla kalmadı. Ross Armstrong ve oğulları ayrıca geçen yıldan bu yana iki Horsch Tiger 8 MT kullanıyor. John Deere 9RT 570 paletli traktörler tarafından çekilen kültivatörler ayrıca alanları düzleştirmek, mahsul kalıntılarını karıştırmak ve daha önce alana yayılmış olan mineral gübreyi eklemek için değiştirilmiş bir işleme yönü kullanıyor. Ross Armstrong'a göre, iyi topraklar bazı temel besin maddelerini mineralize edebilir. Bu aşamada az miktarda karmaşık gübre ve azot kullanılabiliyor. Toprağın yüzde 60'ı önceden stabilize edilirken geri kalanı ise büyüme sırasında gerçekleşiyor. Artan gübre fiyatlarına rağmen Armstrong'lar kişi başına 360 euroya eşdeğer toplam maliyetle idare edebiliyor. 3,5 ton/ha buğday verimiyle çiftliğin girdisi iki katına çıkıyor. Ancak yağmurun doğru zamanda yağmaması durumunda tamamen kar oranı olumsuz bir şekilde etkilenebiliyor. Geçen yıl her şey bir araya geldi ve Armstrong ailesi 5,7 ton/ha buğday hasadı yaptı. Çiftlikte şu anda buğday düzenine paralel olarak sorgum hasadı da yapılıyor. Ancak Batı Afrika gibi dünyanın diğer pek çok kuru bölgesinden farklı olarak Avustralya'da darı bir gıda maddesi değil, çoğunlukla çiftlik hayvanlarını beslemek için kullanılıyor. İki adet 18 metre genişliğinde, 24 sıralı Horsch Maestro ve iki adet John Deere S 770 biçerdöver ve 12,20 metre genişliğinde Draper kesiciler artık Armstrongs'ta darı hasadını gerçekleştiriyor. Çiftçiler de bu yıl yaklaşık 4 ton/ha'lık verimden fazlasıyla memnun.

Yüksek kapasiteli silo, mahsulü depoluyor

36 tonluk yükleyicilere sahip iki John Deere 8R, hasadı tarlanın kenarına taşırken, "Ana Silo" olarak adlandırılan devasa bir depo da bulunuyor. Bu, yalnızca Avustralyalıların sekiz adet yönlendirilebilen dingili ile 200 tondan az olmayan bir kapasiteye sahip olan silo, bölgede yaygın olarak kullanılıyor. Bu silonun büyük ve uzun kamyonlar gibi karayolu trenlerinin bile tek seferde doldurulabileceği anlamına geliyor. Silo izin verilen toplam ağırlığın 110 ton olmasına rağmen neredeyse 75 ton taşıyabiliyorlar. Bu büyük siloyu çeken 685 beygir gücündeki traktör zorlu görevin üstesinden geliyor.

NRG Ag: Baba ve kızları ile tarımda

Muhtemelen dünyada ebeveynler ve onların dört kızı tarafından yönetilen yalnızca birkaç işletme vardır. Neek Morawitz ve eşi Robyn ile işler farklı. Başarılı çiftçinin şu anda doğu Avustralya'da NRG Ag bünyesinde sahip altı çiftliği bulunuyor. Dört kızı Haddie, Avanell, Tabitha ve Clementine ile birlikte Emerald yakınlarındaki çiftliği 1.800 hektarın üzerinde pamuk, 1.500 hektar buğday ve yaklaşık 1.000 hektar maş fasulyesi ve nohutla işletiyor.

2.500 hektarlık otlakta üretim

Genç ailenin, büyük kızları Haddie ile birlikte çiftliğin sığır sürüsünü ziyaret ettiklerinde işlerine ne kadar tutkuyla bağlı olduklarını öğreniyoruz. Büyükbaş besi hayvanlarının verimliliğinin önemli olduğunu ve hayvan başına yaklaşık 2,5 hektarlık otlak alanın gerektiğini belirten Neek Morawitz, bir sezonda besledikleri büyükbaş hayvanların canlı ağırlığını yaklaşık 300 kilogramdan 500 kilograma çıkarmayı planladıklarını ve bunun da yeterli bir seviyede olduğunu söylüyor. Bu aşamadan sonra hayvanlar, besihaneye satılıyor.

Karmaşık sulama yöntemleri

Armstrong'lardan farklı olarak NRG Ag'de arazinin büyük bir kısmı sulanabiliyor. Büyük rezervuarlardan su sağlanan gelişmiş bir kanal sistemi var. Bu göller yılda yaklaşık 650 mm yağmurla doluyor; bu yağış miktarı teorik olarak yeterli gelse de, yağış yılın yanlış zamanında yağıyor. Şirket sulama için iki sistemi kullanıyor: Bazı alanlar lazer kontrollü sıyırıcılar, yani traktörle çekilen toprak düzlemelerle düzleştiriliyor ve sipariş sonrasında su basılıyor. Diğer yandan, en küçüğü 40 hektar, en büyüğü 120 hektarlık etkileyici bir alanı kaplayan toplam dokuz adet dairesel sprinkler de mevcut. Maş fasulyesi şu anda böyle bir dairesel sprinkler alanında harmanlanıyor. Maş fasulyesinin özelliği, tohumdan itibaren sadece 80 gün gibi çok kısa bir büyüme süresine sahip olması. Ancak 37,5 santimetre sıra aralığına kadar delinmiş baklagil 300 mm'de sulanmış olsa bile verim yalnızca 1,5 t/ha ile son derece idare edilebilir düzeyde bulunuyor. Dairesel yağmurlama alanının dışındaki NRG Ag'de de buğday siparişleri devam ediyor. En küçük kızı Clementine de burada Horsch Sprinter'la çalışıyor. Armstrong'ların aksine, bu makine sadece 12 metre genişliğinde bulunuyor ve 15 inç, neredeyse 40 santimetre, diş aralığı mevcut. İtici güç olarak 8R yeterli geliyor. İlk çiftlikten bir başka fark da gübreleme oluyor: NRG Ag'de tohum ve gübrenin tek atışlı sürgüler kullanılarak eş zamanlı uygulanmasına güveniliyor. Morawitz'in üçüncü kızı Tabitha, bir kültivatörle derinlemesine çalışmak yerine 8 metrelik Horsch Joker kısa diskli tırmıkla hareket halinde. Bu, önceki mahsulden kalan hasat artıklarının ve anızın sadece düz bir şekilde dahil edildiği anlamına geliyor.

Haddie, Avanell, Tabitha ve Clementine dördü ebeveynleriyle birlikte çiftliği yönetiyor ve @farmherwitz hesabıyla Instagram'da düzenli olarak rapor veriyor.

Çiftliğin 2.500 hektarlık kalıcı otlak alanında yaklaşık 1.000 öküz otlatılıyor.

Pamuk ekimi oldukça kazançlıdır ve hasat makineleri sayesinde artık tamamen makineleştirilmiştir. Toplama silindirleri üzerindeki yüzlerce dönen mil koparma yapar.

Morawitz ayrıca buğday ekimi için Horsch Sprinter kullanıyor ancak bu sadece 12 metre genişliğinde ve neredeyse 40 santimetre sıra aralığına sahip.

Beyazın ihtişamı: Pamuk

Morawitz ailesinin işindeki en önemli ürün pamuk olup, 1.800 hektarlık alanda ekim yapılıyor. Ürün yıllık olmakla birlikte kendine çok uyumlu bir üründür. Bu nedenle odunsu bitkiler hasattan sonra birçok yerde malçlanıyor, böylece pamuk tohumları ertesi yıl iki Horsch Maestro tek tohumlu mibzerle tekrar ekilebiliyor. Neek Morawitz bu amaçla genetiği değiştirilmiş özel tohumlar kullanıyor. Bir yandan bu, bitkileri pamuk kurdu gibi zararlılara karşı bağışık hale getiriyor. Öte yandan yabani otlarla mücadelede kullanılan özel herbisitlere karşı da dayanıklıdırlar. Tohumlar ve bitki koruma ürünleri için hektar başına en az 400 euroluk lisans ücreti alınıyor. Beyaz ihtişamın hasadı şu anda devam ediyor. Neek ve Robyn Morawitz'in dördüncü kızı Avanell Morawitz kullandığı John Deere toplayıcı ile 7 ila 8 km/saat hızla tek geçişte toplam altı sırayı işleyebiliyor.

Hektar başına en az 5000 euro gelir elde ediliyor

Pamuk lifleri ve tohumları, ara bunkerden toplayıcının arkasındaki büyük boyutlu yuvarlak balya makinesine giriyor. Balyalama odası 2,40 metrelik etkileyici bir genişliğe sahip olurken bantlarını 2,40 metre çapında balyalar oluşturmak için kullanıyor. Yuvarlak Modül adı verilen bir modülde neredeyse 11 m3 preslenmiş pamuk anlamına geliyor. Ağırlığı yaklaşık 2,5 ton olan bu yuvarlak balyalar folyoya sarılır ve her biri, QR kodu ve RFID çipi ile ayrı ayrı işaretlenir. Bu süreç, sürücünün modülleri her zaman bir sıraya, tercihen alanın sonuna yerleştirebileceği anlamına geliyor. Bu da, toplama kamyonlarının işini kolaylaştırır. Gelirlere bakıldığında pamuğun Avustralyalı çiftçiler arasında neden bu kadar popüler olduğu anlaşılıyor: Mahsulün yaklaşık yüzde 45'i saf liflerden, yüzde 45'i pamuk tohumlarından ve yüzde 10'u kalan yapraklardan ve saplardan oluşuyor. Temizleme ve işleme, pamuk çırçır denilen alanda gerçekleşiyor. Bölgedeki verim hektar başına 2,5 ila 3 ton saf yün civarında bulunuyor. Asya'daki iplik fabrikaları şu anda 1,90 euro/kg'ın biraz altında ödeme yapıyor. Altı ay önce bu rakam 2,30 euro/kg'ın üzerindeydi. Hektar başına gelir en az 5.000 euro en fazla 8.000 euro arasında. Ayrıca 3 ton/ha'ya kadar pamuk tohumu bulunuyor. Petrol açısından zengin olan bu meyve, popüler bir hayvan yemi ve şu anda 360 euro/ton seviyesinde işlem görüyor. Bu da, geliri 1.000 euro/ha daha artırıyor. Gelirden bahsetmişken, son bir ipucu: Avustralya'daki birçok çiftlikte makineleri "work and travel" öğrencileri kullanıyor. Avrupa'dan gelen mevsimlik işçiler, özellikle makine becerilerine sahip olmaları durumunda çok popüler bir konumda bulunuyor.

Morawitz ayrıca buğday ekimi için Horsch Sprinter kullanıyor ancak bu sadece 12 metre genişliğinde ve neredeyse 40 santimetre sıra aralığına sahip.